کودکان بی اشتها

کودکان بی اشتها

کودکان بی اشتها

کودکان بی اشتها

کودکان بی اشتها:یکی از شایع ترین اختلالات رفتاری در کودکان ، بی اشتهایی است که نگرانی های بسیاری را در والدین ایجاد می کند . این بی اشتهایی اغلب به دلایلی از جمله روش های نادرست مادر در تغذیه کودک که موجب لجبازی کودک و خودداری او از خوردن می شود و یا عدم رعایت نظم زمانی در برنامه غذایی کودک می شود .

علاوه بر این کمبود ویتامین های گروه های b و c یکی از علل بی اشتهایی کودکان است . همچنین عدم دریافت برخی از ویتامین ها ی دیگر و مواد معدنی مثل آهن و روی منجر به بی اشتهایی در کودکان می شود که با مهیا کردن گروه های مختلف غذایی می توان این کمبود را برطرف کرد

کودک از عادت غذایی خانواده تقلید می کند ، بنابرین والدین باید در حضور کودک از غذای سالم استفاده کند و اگر فردی از خانواده از نظر برخی مواد غذایی نیاز به محدودیت دارد یا مزه مفیدی را نمی پسندد، بهتر است این مورد را در حضور کودک مطرح ننماید .

گاه اصرار والدین و امتناع کودک کار را به جای باریک می‌کشاند و بی‌اشتهایی به یک مساله بغرنج در روابط آنان تبدیل می‌شود؛ غافل از این‌که بی‌اشتهایی دلیلی دارد که باید در پی رفع آن بود.

کودکان بی اشتها
کودکان بی اشتها

کودکان بی اشتها

بی‌اشتهایی یا لجبازی؟!

گاهی غذانخوردن از بی‌اشتهایی نیست، بلکه از لجبازی‌ کودک ناشی می‌شود.

کودکان بویژه در سه تا شش سالگی از توجه والدین نسبت به تغذیه خود آگاهند

و گاه آن را به ابزاری برای لجبازی، مقاومت و گرفتن امتیاز تبدیل می‌کنند.

 

این کار اگر به عادتی دائمی تبدیل نشود برای کودکان، مشکل سوءتغذیه ایجاد نخواهد کرد،

چون بالاخره امتناع کودک حدی دارد و اشتهایش بر لجبازی می‌چربد.

 

تغذیه سالم

عادات غذایی کودکان از هشت ماهگی شکل می‌گیرد و پس از آن غذاخوردن با خلق و خو،

روابط و رفتارهای کودک پیوند می‌خورد. به این معنا که از آنها تاثیر می‌پذیرد

و برای مثال ممکن است به دلیل لجبازی یک غذا یا خوراکی خاص را نخورد.

بالطبع رفتارهای والدین بویژه مادران در اوایل دوره شکل‌گیری عادات تغذیه‌ای کودک در نحوه تغذیه وی در سال‌های بعد موثر است.

برخی کودکان تا نوجوانی یاد نمی‌گیرند که سر میز یا سفره بنشینند و غذا بخورند

و معلوم است که مانند تمام​ ناهنجاری‌های رفتاری کودکان در این‌باره هم باید والدین را مقصر دانست!

متخصصان تغذیه معتقدند:کودکان نباید تا پیش از 2 سالگی طعم نمک را بچشند.

پس از آن نیز باید همواره غذاهای کم‌نمک بخورند.

عادت کردن به نمک و مصرف آن علاوه بر تغییر ذائقه کودک، مشکلات جسمی و احتمال

ابتلا به بیماری‌هایی نظیر فشار خون را در آنها (در آینده) افزایش می‌دهد.

 

امتیاز
به این مقاله چند ستاره میدهید؟
[0امتیاز از مجموع]

درباره نویسنده

ارسال دیدگاه

*

code